هوای او فلاطون را زخود بیگانه می سازد

هوای او فلاطون را زخود بیگانه می سازد نگه را نوبهار جلوه اش دیوانه می سازد من آن مجنون عنقا جلوه ام کز غایت وحشت…

ادامه مطلب

هر نالهٔ دل من آواز دلگشایی است

هر نالهٔ دل من آواز دلگشایی است هر آه شعله سوزم مکتوب آشنایی است هر داغ سینهٔ من مجنون خانه سوزی است هر قطرهٔ سرشکم…

ادامه مطلب

هر سحر کز روزن آن رشک پری سر می کشد

هر سحر کز روزن آن رشک پری سر می کشد آفتاب از صبح سر در زیر چادر می کشد کفر و دین را امتیازی نیست…

ادامه مطلب

نونهال من ز طفلی آشنا بیگانه بود

نونهال من ز طفلی آشنا بیگانه بود کوچه گرد شهره و بدمست و دشمن خانه بود کرد پیدا این زمان نام خدا تمکینکی ورنه وضعش…

ادامه مطلب

نه آسان زان سر کو عاشق بیدل برون آید

نه آسان زان سر کو عاشق بیدل برون آید ز جوش گریه هیهات است پا از گل برون آید مجسم گشته حسن معنی گلشن به…

ادامه مطلب

نسبتی باشد بتان هند را با پان هند

نسبتی باشد بتان هند را با پان هند حاصلی نبود بجز خون خوردن از سبزان هند می کنند از بس زموی سر خودآرایی بجاست گر…

ادامه مطلب

میستاند باج از صرصر نگاه تند خلق

میستاند باج از صرصر نگاه تند خلق حسن را در پرده بر چون در ته دامن خلق در لحد جویا چراغم روشن از مهر علی…

ادامه مطلب

می تپد دل بسکه در هجر گل آن رو مرا

می تپد دل بسکه در هجر گل آن رو مرا مضطرب شد استخوان چون نبض در پهلو مرا حسن معنی تا نمود آیینهٔ زانو مرا…

ادامه مطلب

مکن آرایش آن زلف پی تسخیرم

مکن آرایش آن زلف پی تسخیرم پیچ و تاب غم عشق تو بود زنجیرم سوی خود می کشد از دایرهٔ تدبیرم زور وابستگی سلسلهٔ تقدیرم…

ادامه مطلب

محفل صهباپرستان بی نوای ساز نیست

محفل صهباپرستان بی نوای ساز نیست گرمیی با بزم ما بی شعلهٔ آواز نیست رنگم از حیرانی دیدار برجا مانده است طائر تصویر را بال…

ادامه مطلب

لرزد از جورت دل خلق خدا بر خویشتن

لرزد از جورت دل خلق خدا بر خویشتن ظلم می داری روا ظالم چرا بر خویشتن رخنه ها ترسم فتد بر سقف خلوتخانه ات بسکه…

ادامه مطلب

گل در چمن چو عارض او دلفریب نیست

گل در چمن چو عارض او دلفریب نیست گویم برهنه سرو چو او جامه زیب نیست از دود آه کرده سیه خیمه ها بلند در…

ادامه مطلب

گرداب بحر عشق مرا آشیانه ای است

گرداب بحر عشق مرا آشیانه ای است هر موج پیش همت مردان کرانه ای است از دخل و خرج آمد و رفت نفس ببین کاین…

ادامه مطلب

کی زر دنیا برآرد پریشانی مرا

کی زر دنیا برآرد پریشانی مرا گشته جزو تن چو گل تشریف عریانی مرا دامن آلوده شست اشک پشیمانی مرا حاصل از تر دامنی شد…

ادامه مطلب

کسی که در طلبش درد جستجو دارد

کسی که در طلبش درد جستجو دارد همیشه گریه چو گرداب در گلو دارد هوای باده بود در سری که بی مغز است شراب، نسبت…

ادامه مطلب

قسمت هرکس ز نعمت خانه‌اش پیمانه‌ای است

قسمت هرکس ز نعمت خانه‌اش پیمانه‌ای است آنکه ز ابر رحمتش هر قطره رزق دانه‌ای است جوش یک‌رنگی ز بس با هم نیاز و ناز…

ادامه مطلب

فارغ از اندیشهٔ خار کف پا بوده ام

فارغ از اندیشهٔ خار کف پا بوده ام تا به پشت پاره ای این دشت می پیموده ام بسکه بی آرامم از هجرت به هر…

ادامه مطلب

غافل از حق گر باو شد جام می هشیار نیست

غافل از حق گر باو شد جام می هشیار نیست باز باشد دیدهٔ نرگس ولی بیدار نیست از ریاضت در گداز دل چو پا قایم…

ادامه مطلب

عذار لعل‌گون خوب است از خوبان به هم سودن

عذار لعل‌گون خوب است از خوبان به هم سودن به انداز گزیدن‌ها لب و دندان به هم سودن حریصم بس که بر نظارهٔ شب‌های وصل…

ادامه مطلب

ضعف کرد آگه از احوالم دلارام مرا

ضعف کرد آگه از احوالم دلارام مرا رنگ از رخ رفتهٔ من برد پیغام مرا ترسم از جوش نزاکت چون رگ گل جا کند تار…

ادامه مطلب

شمعی که مرا روشنی جان تن است آن

شمعی که مرا روشنی جان تن است آن زینت ده هر محفل و هر انجمن است آن دردی که رسد از تو چو جان است…

ادامه مطلب

شد بهار و بیخودیم از نشئهٔ جام هوا

شد بهار و بیخودیم از نشئهٔ جام هوا توبهٔ ما را شکست امروز ابرام هوا جلوهٔ آهم هوا را بسکه رنگین کرده است صد تذرو…

ادامه مطلب

شب پا نهد چو مست می ناب بر زمین

شب پا نهد چو مست می ناب بر زمین ریزد ز نقش پا گل مهتاب بر زمین پر گرد کلفت است ز بس سینه، می…

ادامه مطلب

سرو من چون به سر شوخی انداز آمد

سرو من چون به سر شوخی انداز آمد گلبن از شوق چو طاوس به پرواز آمد سوی من شست گشاید چو کشد جانب غیر چشمت…

ادامه مطلب

ساعد او می زند بر شمع کافور آستین

ساعد او می زند بر شمع کافور آستین دست حسنش می فشاند بر رخ حور آستین بسکه روشن گشته بر دستم چراغ داغ عشق شد…

ادامه مطلب

زموج چین توانی ساده کردن گر جبین خود

زموج چین توانی ساده کردن گر جبین خود کشی چون آفتاب آفاق را زیر نگین خود توانی در کمند وحدت آری خویش را آسان پس…

ادامه مطلب

زاهد از دنیا پی تحصیل سیم و زر گذشت

زاهد از دنیا پی تحصیل سیم و زر گذشت رشته شد گردآور گوهر چو از گوهر گذشت عافیت خواهی مرو بیرون زحد اعتدال می کشد…

ادامه مطلب

ز زلف و کاکلت ای نازنین گره بگشا

ز زلف و کاکلت ای نازنین گره بگشا زکار عاشق زار حزین گره بگشا گره شد به دلم مطلبی خداوندا تو با انامل فض خود…

ادامه مطلب

ز بس دیوانگی کردم به یاد روی او شب‌ها

ز بس دیوانگی کردم به یاد روی او شب‌ها ز وحشت گشته‌اند آشفته چون گیسوی او شب‌ها مگر درمان تواند گشت درد احتیاجش را عرق…

ادامه مطلب

رفتیم ز بس با دل پر شور در این راه

رفتیم ز بس با دل پر شور در این راه شد نقش قدم خانهٔ زنبور در این راه در گام نخستین ز سلیمان گذرد پیش…

ادامه مطلب

ذوق درویشی ام از عالم اسباب بس است

ذوق درویشی ام از عالم اسباب بس است شمع کافوری من پرتو مهتاب بس است ساقی از حدت طبعم نه ای آگاه هنوز تیغم و…

ادامه مطلب

دلی از فیض یاد عارضش رشک چمن دارم

دلی از فیض یاد عارضش رشک چمن دارم قفس را می کند گلدام، طاؤسی که من دارم به رنگ شمع فانوسی که افروزند در محفل…

ادامه مطلب

دل که بزم عشقبازی را بسامان چیده است

دل که بزم عشقبازی را بسامان چیده است شمع ها در هر طرف از داغ حرمان چیده است می تواند باعث احیای عالم شد دلت…

ادامه مطلب

دل به قدر عقل هر کس را اسیر غم شود

دل به قدر عقل هر کس را اسیر غم شود چون سبک مغزی فزون شد سرگردانی کم شود آدمیت فوق خوبیها بود، خوارش مگیر آنکه…

ادامه مطلب

دشمن جان و تنش تاج زر است

دشمن جان و تنش تاج زر است هر که همچون شمع زرین افسر است سبزهٔ خط را دهد نشو و نما داد از حسنت که…

ادامه مطلب

در غمت بی طاقتی سیماب آسا جان ماست

در غمت بی طاقتی سیماب آسا جان ماست رفتن از رنگی به رنگی نعمت الوان ماست تا درون ما خم صهبای صدرنگ آرزوست بر جگر…

ادامه مطلب

در حقیقت مقصد جسم و مراد دل یکی است

در حقیقت مقصد جسم و مراد دل یکی است ره نوردان طریق عشق را منزل یکی است مایه دار از توشهٔ عقبا نماید خلق را…

ادامه مطلب

در این صحرا به گوشم شور محزونی نمی‌آید

در این صحرا به گوشم شور محزونی نمی‌آید صدای شیون زنجیر مجنونی نمی‌آید شهادتگاه ما را کار هرکس نیست پی بردن که چون نقش نگین…

ادامه مطلب

خون خوردن اینقدر پی تحصیل مال چیست؟

خون خوردن اینقدر پی تحصیل مال چیست؟ دانسته ای که زندگیت را مآل چیست؟ بی بهره نیست هیچ کس از روشنی چو ماه جز فیض…

ادامه مطلب

خصم چون گردید عاجز بردباری پیشه کرد

خصم چون گردید عاجز بردباری پیشه کرد مار چون بی دست و پا شد، خاکساری پیشه کرد همچو شمع و شعله می میرد زیکدم هجر…

ادامه مطلب

چون نیاساید دل از هجر بتان در زیر پوست

چون نیاساید دل از هجر بتان در زیر پوست دارم از هر موج خون خاری نهان در زیر پوست بسکه خوردم زهر غم با شیر…

ادامه مطلب

چون بهار جلوهٔ شوخش چمن پرور شود

چون بهار جلوهٔ شوخش چمن پرور شود غنچه آسا در قفس بلبل زبال و پر شود زآتش رخسار او چون بیضهٔ قمری به باغ غنچهٔ…

ادامه مطلب

چو رو از برقع آن رشک قمر می آورد بیرون

چو رو از برقع آن رشک قمر می آورد بیرون به چشم مردمک چون مور پر می آورد بیرون عجب نبود نگاهم آب و رنگ…

ادامه مطلب

چنین در خاک اگر باشد تپش جسم نزارم را

چنین در خاک اگر باشد تپش جسم نزارم را زند بر شیشهٔ چرخ برین سنگ مزارم را نه تنها درد حرمان تو روزم را سیه…

ادامه مطلب

چشم بد دور آفتاب می نماید بر زمین

چشم بد دور آفتاب می نماید بر زمین هر کجا نقش کف پای تو افتد بر زمین تا به کی تن پروری سازی شعار خود،…

ادامه مطلب

جنس آسایش متاع کشور بیگانگی است

جنس آسایش متاع کشور بیگانگی است گر فراغت هست با بال و پر بیگانگی است هر که راه آشنایی را زهر سوبسته است اختلاط خلق…

ادامه مطلب

تهی کردم زاشک و آه امشب سینهٔ خود را

تهی کردم زاشک و آه امشب سینهٔ خود را زنقد و جنس خالی ساختم گنجینهٔ خود را بیفزاید به قدر محنت و غم رتبهٔ دلها…

ادامه مطلب

تا نهاد آن مست رنگین جلوه پا در کلبه ام

تا نهاد آن مست رنگین جلوه پا در کلبه ام بال طاؤسیست هر موج هوا در کلبه ام از بناگوشی ز بس سامان فیض اندوختم…

ادامه مطلب

تا زنده ام بود غم عشقش هوس مرا

تا زنده ام بود غم عشقش هوس مرا دامن زدن بر آتش دل هر نفس مرا عشق آمد و رهاند زننگ هوس مرا گردیده رزق…

ادامه مطلب

پیش از آن دم که قضا در پی ایجادم بود

پیش از آن دم که قضا در پی ایجادم بود عکس رخسار تو در آینهٔ یادم بود هست دل در طلب هر چه میسر نبود…

ادامه مطلب