شاه بیت های غزلیات ابوالمعانی بیدل
تیغ هم بربیدل ما مد احسان بود وبس
تیغ هم بربیدل ما مد احسان بود وبس گر به حکم ناز میل انتقامی داشتی حضرت ابوالمعانی بیدل رح
جنابکبریا آیینه است و خلق تمثالش
جنابکبریا آیینه است و خلق تمثالش من بیدل چه دارم تا از آن حضرت نهان دارم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
جهانی نقش بستی لیک ننمودی بهکس بیدل
جهانی نقش بستی لیک ننمودی بهکس بیدل به اینحیرت چه مکتوبی که نتوان خواند عنوانت حضرت ابوالمعانی بیدل رح
چسان ز دام تحیر برون روم من بیدل
چسان ز دام تحیر برون روم من بیدل که همچو آینه از چشم خوبش در بن چاهم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
چند باید بود زحمت پرور ناز امید
چند باید بود زحمت پرور ناز امید بیدل از سامان نومیدی چهکم داریم ما حضرت ابوالمعانی بیدل رح
چه دنیا چه عقبا خیالست بیدل
چه دنیا چه عقبا خیالست بیدل تو باش این و آن گر نباشد نباشد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
چو بیدلیم همه ناگزیر نامه سیاهی
چو بیدلیم همه ناگزیر نامه سیاهی جبین مگربه عرقکوثری برآورد ازما حضرت ابوالمعانی بیدل رح
چو شمع سر به هوا گریه میکنم بیدل
چو شمع سر به هوا گریه میکنم بیدل که پیش پای ندیدن مباد چاه شود حضرت ابوالمعانی بیدل رح
چوبیدل آنکه مهررخت دلنشین اوست
چوبیدل آنکه مهررخت دلنشین اوست نقش نگین نمیشودش حرفکینهها حضرت ابوالمعانی بیدل رح
چون سحر بیدل من و هستی تعب پیراهنی
چون سحر بیدل من و هستی تعب پیراهنی کز حیا بر خویش تا بالد نفس تنگی کند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
حاصل جمعیت اسباب جز عبرت نبود
حاصل جمعیت اسباب جز عبرت نبود مفت ما بیدل که مژگانی بهم آورده ایم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
حرفلعل اوخموشم کردبیدلعمرهاست
حرفلعل اوخموشم کردبیدلعمرهاست گبر دارد رو به محرابیکه میسوزد مرا حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل درین بساط تماشاییان وهم
بیدل درین بساط تماشاییان وهم از دل چه دیدهاند که دردش ندیدهاند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
بیدل دلت اگرهوس آهنگ منزل است
بیدل دلت اگرهوس آهنگ منزل است ما و شکستکوشش وتدبیر خواب پا حضرت ابوالمعانی بیدل رح
خط سیرابی ندارد مسطر موج سراب
خط سیرابی ندارد مسطر موج سراب بیدل این دلبستگی برنقش آب وگل چرا حضرت ابوالمعانی بیدل رح
خودآرایی چه مستور و چه اظهار
خودآرایی چه مستور و چه اظهار خراباتی چه مخموری چه مستی حضرت ابوالمعانی بیدل رح
دامن دیده به هر سرمه میالا بیدل
دامن دیده به هر سرمه میالا بیدل انتظاری شو وگرد سر راهی دریاب حضرت ابوالمعانی بیدل رح
در تغافلخانهٔ ابروی اوست
در تغافلخانهٔ ابروی اوست بی دل آن طاقی که نقشش قاش نیست حضرت ابوالمعانی بیدل رح
در روز توان خواند خط جبههٔ بیدل
در روز توان خواند خط جبههٔ بیدل چون شمع همه گر به شب تار نویسند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
درآتش فکن بیدل این رخت وهم
درآتش فکن بیدل این رخت وهم تو افسردهای کارکس خام نیست حضرت ابوالمعانی بیدل رح
درین حسرت که مهر طلعتش کی پرده برگیرد
درین حسرت که مهر طلعتش کی پرده برگیرد چو بیدل میتپد هر شب به چشم خون فشان انجم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
دست هوسم شیفتهٔ دامن کس نیست
دست هوسم شیفتهٔ دامن کس نیست بیدل چو نسیمم همه تنگرد رمیدن حضرت ابوالمعانی بیدل رح
دل چه امکان است بیرون آید از دام امل
دل چه امکان است بیرون آید از دام امل مهره بیدل در حقیقت مار را جزو تن است حضرت ابوالمعانی بیدل رح
دلنشین ما نشد بیدل از این طاق و سرا
دلنشین ما نشد بیدل از این طاق و سرا جز همین نقشکف دستی که دندان کرد طرح حضرت ابوالمعانی بیدل رح
دو روزی طرف با دل هم ببستم چون نفس بیدل
دو روزی طرف با دل هم ببستم چون نفس بیدل بر این تمثال آخر خانهٔ آیینه تنگ آمد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
ر بس در آرزوی می سرا پا حسرتم بیدل
ر بس در آرزوی می سرا پا حسرتم بیدل نفس تا بر لبم آید صدای جام میخیزد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
رفع خواهدگشت بیدل شبههٔ وهم دویی
رفع خواهدگشت بیدل شبههٔ وهم دویی صاحب اسرار توحید من اکنون میرسد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
ز ابنای زمان بیهوده دردسر مکش بیدل
ز ابنای زمان بیهوده دردسر مکش بیدل اگر باری نداری التفاتت چیست با خرها حضرت ابوالمعانی بیدل رح
ز بس در یاد چشم او سراپا مستیام بیدل
ز بس در یاد چشم او سراپا مستیام بیدل قدح بالید اگر خمیازه گل کرد از خمار من حضرت ابوالمعانی بیدل رح
ز تیغ یار سر ما بلند شد بیدل
ز تیغ یار سر ما بلند شد بیدل به موج خیمهٔ ناز حباب میبافند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
ز خون آرزو صدرنگ میبالد بهار من
ز خون آرزو صدرنگ میبالد بهار من نهال باغ یأسم ریشه در آب دگر دارم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
ز سعی بیخودی نقد اثرها باختم بیدل
ز سعی بیخودی نقد اثرها باختم بیدل جهانی را به عنقا برد بال افشانی رنگم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
ز طنین پشهٔ بینفس خجلست بیدل هیچکس
ز طنین پشهٔ بینفس خجلست بیدل هیچکس به کجایم وکهام و چهامکه تو جز به ناله ندانیام حضرت ابوالمعانی بیدل رح
ز ننگ ابتذالم آب خواهد ساختن بیدل
ز ننگ ابتذالم آب خواهد ساختن بیدل تعلق نقش مضمونی که دل بسیار میبندد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
زبان شرم اگر باشد بهکام خامشی بیدل
زبان شرم اگر باشد بهکام خامشی بیدل جواب مدعایت میدهد از ما نه پرسیدن حضرت ابوالمعانی بیدل رح
زمینگیرم به افسون دل بیمدعا بیدل
زمینگیرم به افسون دل بیمدعا بیدل در آن وادیکه منزل نیز میافتد به راه آنجا حضرت ابوالمعانی بیدل رح
زین هوسهایی که بیدل در تخیل چیدهایم
زین هوسهایی که بیدل در تخیل چیدهایم یأس اگر بر دل نزد امروز، فردا میزند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
سحر است بیدل این همه سختیکشیدنت
سحر است بیدل این همه سختیکشیدنت سندانگرفتهای به سر از پیکر حباب حضرت ابوالمعانی بیدل رح
سراپا معنی دردم عبارت ختم کن بیدل
سراپا معنی دردم عبارت ختم کن بیدل که من هر جا گریبان چاک کردم ناله عریان شد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
سعی جبین عرق شد ومحروم سجده ماند
سعی جبین عرق شد ومحروم سجده ماند بیدل در آب ریخت خجالت نیاز من حضرت ابوالمعانی بیدل رح
سودایی هوس را کم نیست موی سر هم
سودایی هوس را کم نیست موی سر هم بپدل مپیچ ازین بیش دستار تا به گردن حضرت ابوالمعانی بیدل رح
شبنم انشا بود بیدل خجلت پرواز صبح
شبنم انشا بود بیدل خجلت پرواز صبح برکفن زد تا عرق کرد از دویدن زندگی حضرت ابوالمعانی بیدل رح
شرمدار ازکمال ما بیدل
شرمدار ازکمال ما بیدل قطره ظرف و حباب حوصلهایم حضرت ابوالمعانی بیدل رح
شکوه مردم ز گردون بیدل از کم وسعتیست
شکوه مردم ز گردون بیدل از کم وسعتیست ناله در پرواز آید چون قفس تنگیکند حضرت ابوالمعانی بیدل رح
صبح بودم گر سبکروحی به دادم میرسید
صبح بودم گر سبکروحی به دادم میرسید سخت جانی کرد بیدل خشت این ویرانهام حضرت ابوالمعانی بیدل رح
طاقت رمید بسکه بهوحشت قدم زدیم
طاقت رمید بسکه بهوحشت قدم زدیم بیدل شکست دامن ما تا کمر کشید حضرت ابوالمعانی بیدل رح
عافیت رنگی ندارد در بهار اعتبار
عافیت رنگی ندارد در بهار اعتبار بیدل از درد است چشم اهل این گلزار سرخ حضرت ابوالمعانی بیدل رح
عدل نپسندد خلاف وضع استعداد خلق
عدل نپسندد خلاف وضع استعداد خلق بپدل اینجا آنچه بهر ماست لایق میشود حضرت ابوالمعانی بیدل رح
عمرها شد بیدل احرام خموشی بستهام
عمرها شد بیدل احرام خموشی بستهام آخراین ضبط نفس خواهد خروش صور شد حضرت ابوالمعانی بیدل رح
غبار تیرهبختیها به این لنگر نمیباشد
غبار تیرهبختیها به این لنگر نمیباشد نمیآید برون چون سایه روزم بیدل از شبها حضرت ابوالمعانی بیدل رح