هر گه از تب زرد یابم گلعذار خویشرا

هر گه از تب زرد یابم گلعذار خویشرا در خزان رو کرده بینم نو بهار خویشرا در عرق افتد چو جسم ناتوانش بنگرم غرقه بحر…

ادامه مطلب

اقبال ره بکوی مغانم نمیدهد

اقبال ره بکوی مغانم نمیدهد ادبار آنچه طالب آنم نمیدهد گویا نیافتست ز مطلوب کس خبر زانکس به جستجوی نشانم نمیدهد از نقد جان بهاش…

ادامه مطلب

ای خاک سر کوی تو گشتن هوس ما

ای خاک سر کوی تو گشتن هوس ما بر پای سگت بوسه زدن ملتمس ما گردم زدن ما بود از مهر تو چون صبح صد…

ادامه مطلب

باز دل تفرقه در توبه و طامات انداخت

باز دل تفرقه در توبه و طامات انداخت ساغر می زده خود را به خرابات انداخت این طرف غلغله از خیل خرابات افکند آن طرف…

ادامه مطلب

بود گر چه جام می لاله گون تلخ

بود گر چه جام می لاله گون تلخ ولی جام هجرست از وی فزون تلخ گر این هر دو تلخست لیکن باغیار بود یار می…

ادامه مطلب

تنم از رنج در بیچارگی سوخت

تنم از رنج در بیچارگی سوخت دلم از عشق در آوارگی سوخت دلم را پاره پاره سوختی عشق ولی هجر آمد و یکبارگی سوخت ز…

ادامه مطلب

چو سرخوشم دگر ای پیر دیر از کرمت

چو سرخوشم دگر ای پیر دیر از کرمت خوش است گر سر خود بر ندارم از قدمت چه عیب دم بدم ار خاک کوی دیر…

ادامه مطلب

در خرابات ار شبی میل قدح کمتر کنم

در خرابات ار شبی میل قدح کمتر کنم عذر آنرا روزها اندر سر ساغر کنم خواهم از داغ جفا وز زخم گردون لاله وار خاک…

ادامه مطلب

دل سوزد از غم رخ آنشوخ مهوشم

دل سوزد از غم رخ آنشوخ مهوشم ساقی کجاست باده که بنشاند آتشم؟ دیوانه گر به دیر مغان رو نهم چه عیب چون من اسیر…

ادامه مطلب

ز ابر تیره برقی جست طرف کوهساران را

ز ابر تیره برقی جست طرف کوهساران را که روشن کرد هر سو شمع گلهای بهاران را چو نرگس جام زر بگرفت و لاله ساغر…

ادامه مطلب

زهی صد پیر کنعانی مریدت

زهی صد پیر کنعانی مریدت دو صد یوسف غلام زر خریدت گلت بشکفت اندر گلشن قرب نسیم باغ وحدت چون وزیدت شدی افلاک رو چون…

ادامه مطلب

شام هجران مرا عکس رخ یار کجاست؟

شام هجران مرا عکس رخ یار کجاست؟ بهر آن عکس می آئینه کردار کجاست؟ پی می داشتنم ساقی گل عارض کو بهر بزم طربم ساحت…

ادامه مطلب

علی الصباح مغان قفل دیر باز کنید

علی الصباح مغان قفل دیر باز کنید دو جام باعث گفتار اهل راز کنید گر گر اهل زهد و ریا بگذرند معاذالله به وقت نکته…

ادامه مطلب

کیف و جان بخشدم آن لب می نابست مگر؟

کیف و جان بخشدم آن لب می نابست مگر؟ روح صافی کندم لعل مذابست مگر؟ خواب در چشم، ندارم ز خیال مژه ات خیل هندو…

ادامه مطلب

لب لعلت که گویم جان پاکش

لب لعلت که گویم جان پاکش بخنده جان پاکان شد هلاکش دلم چون غنچه زان شد غرقه در خون که کردی از جفا هر سوی…

ادامه مطلب

من درد زهر هجران در می کشم بیادت

من درد زهر هجران در می کشم بیادت تو صاف عیش در کش کاب حیات بادت ما از خمار مردیم در کنج نامرادی ساغر تهی…

ادامه مطلب

میکند وقت صبح نعره سحاب

میکند وقت صبح نعره سحاب که زمان صبوح را دریاب از گلستان کشید مرغ صفیر در شبستان نمود ناله رباب زین فغانها ز هر طرف…

ادامه مطلب

هوای می به سر هر که چون حباب رود

هوای می به سر هر که چون حباب رود عجب نباشد اگر در سر شراب رود چو بخت خفته سوی ما به صد حیل آمد…

ادامه مطلب

از غم یک شب که در هجرش دلم زاری کشید

از غم یک شب که در هجرش دلم زاری کشید با کسی مانم که او یک سال بیماری کشید سالها اندوه شام فرقتم داند کسی…

ادامه مطلب

ای رند درد آشام جز دیر مغان مأوا مکن

ای رند درد آشام جز دیر مغان مأوا مکن دلرا به غیر از مغبچه ای جای دگر شیدا مکن ساقی به صد فرخندگی چون بایدت…

ادامه مطلب

باشدم خرمی از هر چه درین عالم ازوست

باشدم خرمی از هر چه درین عالم ازوست از غمش نیز دلم شاد بود کین هم ازوست نبود هیچ تفاوت ز نشاط و غم دهر…

ادامه مطلب

بوی شراب عشق تو بیهوشی آورد

بوی شراب عشق تو بیهوشی آورد رنگش ز رنگ عقل فراموشی آورد باشد تکلم تو زبان بند اهل عشق کش استماع مایه خاموشی آورد لعلت…

ادامه مطلب

تو خوب و خلق تو خوب و تکلمت هم خوب

تو خوب و خلق تو خوب و تکلمت هم خوب نبرده چون تو بخوبی کسی به عالم خوب به حسن به ز پری آدمی گری…

ادامه مطلب

چون بدیر آمد ز بهر خم شکستن محتسب

چون بدیر آمد ز بهر خم شکستن محتسب شد دل رندان چو چشم شوخ ساقی مضطرب اجتناب افتاد اهل دیر را از وحشتش اهل دین…

ادامه مطلب

در خرابات مگو کام چه خواهد بودن

در خرابات مگو کام چه خواهد بودن در رخ مغبچه و جام چه خواهد بودن ساقیا جام می آغاز بکن چون کس را نیست معلوم…

ادامه مطلب

دل صد پاره ام از لعل تو خونست دگر

دل صد پاره ام از لعل تو خونست دگر هر دم از رهگذر دیده برونست دگر دل مجنون که دران زلف شد ای باد صبا…

ادامه مطلب

ز بحر چرخ بکشتی عمر صد خلل است

ز بحر چرخ بکشتی عمر صد خلل است دواش بحر شراب و سفینه غزل است می رقیق چو نقد حیات بی مثل است بت شفیق…

ادامه مطلب

زهی قد و عذارت سر به سر خوب

زهی قد و عذارت سر به سر خوب به خوبی بنده حسن تو هر خوب اگر لطفست اگر جور از تو چونست که هر کارت…

ادامه مطلب

سیم خوش باشد که سازی با حریف ساده خرج

سیم خوش باشد که سازی با حریف ساده خرج لیک غیر آنچه خواهد شد به نقل و باده خرج قلب روی اندود من خرج سگان…

ادامه مطلب

غزال زر ز فلک در مقام ما افتد

غزال زر ز فلک در مقام ما افتد که چون تو آهوی وحشی به دام ما افتد به روز وصل تو جمشید نوشد آب خضر…

ادامه مطلب

گدای دیر ز شاه زمان چه غم دارد

گدای دیر ز شاه زمان چه غم دارد که از سفال خرابات جام جم دارد منش به تهمت رندی جزا دهم بر عکس به زهدم…

ادامه مطلب

لعل تو نبات و سخنت آب حیاتست

لعل تو نبات و سخنت آب حیاتست تب خاله بران گوشه لب حب نباتست از دیر سوی مسجد ازانم حرکت نیست کان مغبچه در میکده…

ادامه مطلب

من و میل الف قامت آن حور سرشت

من و میل الف قامت آن حور سرشت بر سرم چون که قضا در ازل این حرف نوشت چشم دارم که دهد پیر مغان از…

ادامه مطلب

میل سروم ز هوای قد دلجوی تو بود

میل سروم ز هوای قد دلجوی تو بود بودنم واله گلبرگ هم از روی تو بود در خم طاق فلک هیأت قوسی هلال از پی…

ادامه مطلب

وه که در وقت گلم زان گل رخسار جدا

وه که در وقت گلم زان گل رخسار جدا گل جدا آتش من نیز کند خار جدا از جدایی من و یار ابر ز تأثیر…

ادامه مطلب

اگر به میکده ام یکشب انجمن باشد

اگر به میکده ام یکشب انجمن باشد چراغ انجمن آن به که یار من باشد چه میل باغ کنم با وجود قد و رخش که…

ادامه مطلب

ای از بهار حسن تو بر چهره ام گلزارها

ای از بهار حسن تو بر چهره ام گلزارها در سینه زان گلزارها دارم خلیده خارها از نیش هجرش متصل کو رشته جانم گسل چون…

ادامه مطلب

باز در دیر بتی عشوه نما می بینم

باز در دیر بتی عشوه نما می بینم کاهل دین را ز وی آشوب و بلا می بینم زاهدا منع مکن چون نگرم در رخ…

ادامه مطلب

به مستی در دلم گردد خیال روی یار امشب

به مستی در دلم گردد خیال روی یار امشب که سازد هر زمان در گریه ام بی اختیار امشب به حالم شمع را گر دل…

ادامه مطلب

تو گشتی کج کلاه جمله شاهان

تو گشتی کج کلاه جمله شاهان غلط گفتم که شاه کج کلاهان چه حسنست اینکه خون هر که ریزی نهد سر پیش رویت عذرخواهان چو…

ادامه مطلب

چون حیات آساست روشن روزگارم از قدح

چون حیات آساست روشن روزگارم از قدح تا دم آخر کنون سر بر ندارم از قدح منکه غرق می شدم باید سرم دادن بباد چون…

ادامه مطلب

در دست پیر میکده گلرنگ باده بود

در دست پیر میکده گلرنگ باده بود یا عکس روی مغبچه در می فتاده بود رفتم به دیر و شوکت رندان بساحتش از هر چه…

ادامه مطلب

دل کز غمت آرام نباشد برم او را

دل کز غمت آرام نباشد برم او را تا چند بکویت برم و آورم او را زاغی که کند گاه جنون میل نشستن بر فرق…

ادامه مطلب

ز تب مباد صداعی بدان جوان یارب

ز تب مباد صداعی بدان جوان یارب که صدقه سرش این پیر ناتوان یارب ز هجر یارب و افغانم از فلک بگذشت توام خلاص نمایی…

ادامه مطلب

زیر نه طاق فلک غیر کجی کار کجاست؟

زیر نه طاق فلک غیر کجی کار کجاست؟ راستی در خم این گنبد دوار کجاست؟ دلم از خانقه و زهد و ریایی بگرفت راه میخانه…

ادامه مطلب

شب چو شکست توبه ام شوخ شرابخوار من

شب چو شکست توبه ام شوخ شرابخوار من صبح دعاست کار من تا شکند خمار من هست دلیل اینکه آن مست شبم نواختست چشم و…

ادامه مطلب

غیر ازو نیست مرا در دو جهان یار دگر

غیر ازو نیست مرا در دو جهان یار دگر جز ویم یار دگر جز غم او کار دگر من نه آن بلبلم ای گل که…

ادامه مطلب

گر آن ترک خطایی نوش سازد جام صهبا را

گر آن ترک خطایی نوش سازد جام صهبا را نخست آرد سوی ما ترکتاز قتل و یغما را رخش در نازکی بر باد داده صفحه…

ادامه مطلب

ما به میخانه پی دفع گناه آمده ایم

ما به میخانه پی دفع گناه آمده ایم یعنی از زهد ریایی به پناه آمده ایم سر به کونین نیاریم فرو از دو قدح چو…

ادامه مطلب

من وز هجر مهی ناله و فغان هر شب

من وز هجر مهی ناله و فغان هر شب فغان و ناله رساندن بآسمان هر شب ز عشق تازه جوانی بگو چه گشت رسید هزار…

ادامه مطلب