آن قوم که راه بین فتادند و شدند

آن قوم که راه بین فتادند و شدند کس را ز یقین نشان ندادند و شدند آن بند که هیچ کس ندانست گشود یک بند…

ادامه مطلب

ای دیدن روی تو دل آرای همه

ای دیدن روی تو دل آرای همه وصل لب لعل تو تمنّای همه گر با دگری به از منی وای به من ور با همه…

ادامه مطلب

بلبل همه شب به درد دل می نالید

بلبل همه شب به درد دل می نالید خون دل خود در رخ خود می مالید می گفت که گل به زیر پا می سپرند…

ادامه مطلب

چون است به درد دیگران درمانی

چون است به درد دیگران درمانی آنگه که به درد ما رسی درمانی من صبر کنم تا تو ازو درمانی آیی به درم چو حلقه…

ادامه مطلب

دل را چه محل کاو بپذیرد غم او

دل را چه محل کاو بپذیرد غم او جان را چه خطر بود که گیرد کم او حاصل زجهان دمی است یا دم زدنی باری…

ادامه مطلب

فریاد که آن سرو چمن می‌جنبد

فریاد که آن سرو چمن می‌جنبد وآن راحت جان انجمن می‌جنبد او بخت من است از آنک خواب‌آلود است غمگینم از آنک بخت من می‌جنبد…

ادامه مطلب

مستم دارد زباده ساقی پیوست

مستم دارد زباده ساقی پیوست مستی که بود جام میش اندر دست این کار نگر که مر مرا افتاده است یاران همه از می و…

ادامه مطلب

یا من به چه دل زنم دَرِ سودایش

یا من به چه دل زنم دَرِ سودایش یا من چه سگم که دیده سازم جایش گر دست رسد جملهٔ معصومان را در دیده کشند…

ادامه مطلب

آن خط که از آن ماه دل افروز دمد

آن خط که از آن ماه دل افروز دمد بر رغم من خستهٔ دلسوز دمد تا شب دمد از روز مرا آسان است زان می…

ادامه مطلب

ای کرده مرا عشق تو در عالم فاش

ای کرده مرا عشق تو در عالم فاش افکنده مرا تو در میان اوباش شهری خبر است که زاهدی شد قلّاش چون پرده دریده شد…

ادامه مطلب

بنگر تو بدان ماه فروز دل من

بنگر تو بدان ماه فروز دل من باور نکنی قصّهٔ سوز دل من این واقعه را کسی تواند دانست کاو خفته بود شبی به روز…

ادامه مطلب

چون تو به ادب شوی سوی حق نگران

چون تو به ادب شوی سوی حق نگران خوش باشی و خوش شوند از تو دگران ساکن باشی و چون جمادی به ولیک می کن…

ادامه مطلب

در هر هوسی دل نگران کوشیدن

در هر هوسی دل نگران کوشیدن با خود بودن بود در آن کوشیدن دانی که به ترک خویشتن گفتن چیست از بهر مراد دیگران کوشیدن…

ادامه مطلب

گر دست به جانان برسیدی آخر

گر دست به جانان برسیدی آخر این درد به درمان برسیدی آخر ور عمر به پایان برسیدی آخر این غصّه به پایان برسیدی آخر اوحدالدین…

ادامه مطلب

ماییم [و] حدیث زهد و طامات امشب

ماییم [و] حدیث زهد و طامات امشب شب روز کنیم در خرابات امشب بگذر تو ز زهد وز کرامات امشب تا برگذریم بر خرابات امشب…

ادامه مطلب

هرگز نرود مهر تو پاک از دل من

هرگز نرود مهر تو پاک از دل من گر نیز شود زیر زمین منزل من صد سال برآید و بپوسد تن من هم بوی وصال…

ادامه مطلب

آن یافت که بودم به ملولی گم شد

آن یافت که بودم به ملولی گم شد صد گونه فضایل به فضولی گم شد من بودم و یک دل که خدا را می جست…

ادامه مطلب

ای غم تو مراد من به جان در مشکن

ای غم تو مراد من به جان در مشکن وی هجر به سینه ام سنان در مشکن امشب که دلم به کام خواهد که رسد…

ادامه مطلب

بر نفس خودت نئی به کلّی ظالم

بر نفس خودت نئی به کلّی ظالم آن کن که دلی از تو بماند سالم پهلوی تو باید که پر از علم بود در پهلوی…

ادامه مطلب

چون نیستم از امیر جز دردسری

چون نیستم از امیر جز دردسری خواهی پدر امیر و خواهی پسری چون می نرسد دور به صاحب هنری خواهی تو وزیر باش و خواهی…

ادامه مطلب

زین سان که منم گر تو تویی آخر کار

زین سان که منم گر تو تویی آخر کار ما را بَدَل سجاده باشد زنّار در پای خودم فتاده بینی یکبار از دست قدح فتاده…

ادامه مطلب

گر حکم جهان زیر نگین داشتمی

گر حکم جهان زیر نگین داشتمی بر خاک درت نثار چین داشتمی زآنجا که تویی مرا چنین می داری گر من توَمی تو را چنین…

ادامه مطلب

مستم کن و هرچه هست بستان و برو

مستم کن و هرچه هست بستان و برو در چارسوی بلا بخوابان و برو ور زانچ بخواهی که نشینی با من منشین به وصال خویش…

ادامه مطلب

یک حاجت بی‌دلی روا می‌نکنند

یک حاجت بی‌دلی روا می‌نکنند یک وعدهٔ عاشقی وفا می‌نکنند این است غم ما که درین تنها[ی]ی ما را به غم خویش رها می‌نکنند اوحدالدین…

ادامه مطلب

انصاف زاختلاف ایّام فرق

انصاف زاختلاف ایّام فرق پیدا کردی به گفت حق را الحق آنجا که کمال کبریای قدم است توحید من و کفر تو باشد مطلق اوحدالدین…

ادامه مطلب

ای عادت تو وعدهٔ باطل دادن

ای عادت تو وعدهٔ باطل دادن در جام شکر شربت قاتل دادن وآن زلف شکستهٔ تو را دادم دل کز لطف بود شکسته را دل…

ادامه مطلب

بی وصل توَم مباد هرگز نفسی

بی وصل توَم مباد هرگز نفسی جز درد توَم مباد فریادرسی عمر من اگر زهجر کوتاه شود بالای دراز تو بماناد بسی اوحدالدین کرمانی

ادامه مطلب

چون دید دلم عارض شهر آرایش

چون دید دلم عارض شهر آرایش سر بر پایش نهاد از سودایش دانی که چرا فتاد زلفش در پای تا بردارد سر دلم از پایش…

ادامه مطلب

روز رخ تو کسوت شب می دارد

روز رخ تو کسوت شب می دارد شب جانب روز تو عجب می دارد گر زانک نه دود دل من شد خط تو پا بر…

ادامه مطلب

گر دل زتو وصل دید اگر هجران دید

گر دل زتو وصل دید اگر هجران دید از غایت اخلاص همه یکسان دید تو جان منی اگر نبینم چه عجب شرط است که جان…

ادامه مطلب

ماییم که آیت صواب از ما شد

ماییم که آیت صواب از ما شد ما غرقه در آتشیم و آب از ما شد از بهر تفرّجی به میخانه شدیم صد کوی خرابات…

ادامه مطلب

آنجا که عنایت خدایی باشد

آنجا که عنایت خدایی باشد فسق آخر به زپارسایی باشد و آنجای که قهر کبریایی باشد سجّاده نشین کلیسیایی باشد اوحدالدین کرمانی

ادامه مطلب

ای عقل همیشه از طرب تنها باش

ای عقل همیشه از طرب تنها باش وای صبر درین واقعه اندروا باش ای دل تو به پای بسته از دست مده وای جان زدست…

ادامه مطلب

پیری ز خرابات برون آمد مست

پیری ز خرابات برون آمد مست سجّاده به کول و کوزهٔ باده به دست گفتم پیرا تو را به دل ایمان هست؟ ایمان به دل…

ادامه مطلب

چون می ناید زما دمی درخور او

چون می ناید زما دمی درخور او ما را نبود هیچ مقامی بر او تدبیر همان است که بر خاک درش دریوزه همی کنیم ما…

ادامه مطلب

دل را چو فتاد با غم عشق تو رای

دل را چو فتاد با غم عشق تو رای چندانک توانی به غمش می افزای تا جان دارم دست من و دامن تو زین سر…

ادامه مطلب

گر دل زتو بگسلد فراموشش باد

گر دل زتو بگسلد فراموشش باد وز باد تو در آتش غم جوشش باد وآن کس که زسودای تو عیشی دارد گر دشمن جان من…

ادامه مطلب

من سوخته گر در طمع خام افتم

من سوخته گر در طمع خام افتم از جوی خوش تو ای دلارام افتم لطف تو مرا کشید در دام ارنه زان مرغ نیم که…

ادامه مطلب

از بخت بدت اگر شکایت باشد

از بخت بدت اگر شکایت باشد یا درد دلت ازو به غایت باشد زنهار به انتقام مشغول مشو بد را بدی خویش کفایت باشد اوحدالدین…

ادامه مطلب

آنها که ازو پیاله نوشی بزنند

آنها که ازو پیاله نوشی بزنند بی هیچ شکی خانه فروشی بزنند از عادت و رسم خویش بیرون آیند بر مدرسه بگذرند و دوشی بزنند…

ادامه مطلب

ای گشته لبت آتش جان را تریاک

ای گشته لبت آتش جان را تریاک آب چشمم ببرد عالم همه پاک آن دل که ز دست من برون رفت چو باد در پای…

ادامه مطلب

تا آتش رخسار تو را دود نبود

تا آتش رخسار تو را دود نبود روزیم به بوسه ای نبودم خشنود اکنون که شد از آتش رویت پردود بسیار پشیمان شوی و نبود…

ادامه مطلب

چون دید دلم که شکل موزون داری

چون دید دلم که شکل موزون داری خود را به تو داد تا توَش چون داری دل جام جهان نماست نه جام شراب کش روز…

ادامه مطلب

روزی بینی مرا و رندی سه چهار

روزی بینی مرا و رندی سه چهار سجّاده گرو کرده به پیش خمّار مستک شده و نعره زنان در بازار کای مدّعیان صلای عشق «اوحد»…

ادامه مطلب

گر عاقلی آن بکن که یزدان فرمود

گر عاقلی آن بکن که یزدان فرمود وآن چیز که خیر تست او آن فرمود سبحان چو تو را حساب خواهد کردن شاید گفتن تو…

ادامه مطلب

من معذورم اگر شوم هرزه درای

من معذورم اگر شوم هرزه درای با عشق تو عقل کی بماند برجای چون مظهر مظهرت منم در همه جای شاید که به من فخر…

ادامه مطلب

از آن لطیف تر بت دلکش بین

از آن لطیف تر بت دلکش بین وز مشک خطی کشیده بر آتش بین وآنگه من و این خوش پسر از باد اجل در خاک…

ادامه مطلب

او را که به رایگان گران خواهد بود

او را که به رایگان گران خواهد بود او را ز وصالش چه نشان خواهد بود آن را که همه مایهٔ وی افلاس است هر…

ادامه مطلب

ای مست غمت عاقل و دیوانه به هم

ای مست غمت عاقل و دیوانه به هم وندر ره تو مسجد و بتخانَه به هم در عشق تو جان بداده بیگانه و خویش در…

ادامه مطلب

تا در پی این فزون و آن کم باشی

تا در پی این فزون و آن کم باشی حاصل همه آن بود که با غم باشی بیهوده چه در غصّهٔ عالم باشی می کوش…

ادامه مطلب